gl. svrš. prijel. 〈prez. 1. l. jd. ìstjerām, 3. l. mn. ìstjerajū, imp. ìstjerāj, aor. ìstjerah, prid. r. ìstjerao, prid. t. ìstjerān〉 tjerajući udaljiti koga s kojega mjesta [~ ovce iz tora]; ant. utjerati; vidski parnjaci: istjeravati, istjerivati