gl. svrš. prijel. 〈prez. 1. l. jd. istòvarīm, 3. l. mn. istòvarē, imp. istòvari, aor. istòvarih, prid. r. istòvario, prid. t. istòvaren〉 izvaditi kakav teret iz prijevoznoga sredstva [~ ugljen iz vagona]; sin. iskrcati; ant. ukrcati, utovariti; vidski parnjaci: istovarati, istovarivati