gl. svrš. prijel. 〈prez. 1. l. jd. izdúbem, 3. l. mn. izdúbū, imp. izdúbi, aor. izdúboh, prid. r. ìzdūbao, prid. t. izdùben〉 oštrim oruđem napraviti udubinu u čemu tvrdom [~ rupu u drvu]; sin. (izdubiti)