trȕljeti
gl. nesvrš. neprijel. 〈prez. 3. l. jd. trȕlī, 3. l. mn. trȕlē, aor. 3. l. jd. trȕlje, imperf. 3. l. jd. trȕljāše, prid. r. m. trȕlio, ž. trȕljela, s. trȕljelo, mn. trȕljeli〉 postajati trulim [Drvo truli.; Voće truli.]; sin. gnjiljeti, trunuti